Vertaling van de tweede bundel van 'insta poet' Rupi Kaur (1992). Haar eerste bundel was 'Melk en honing’ (2018)*. De bundel behandelt feministische thema's, zoals misbruik, onderdrukking, onzekerheid over lichaam en afkomst, zelfrespect en de blik van de ander. Die blik is niet zelden van mannen die keuren en kiezen. De meest resonerende stukken zijn die waarin Kaur naar de grotere wereld kijkt: naar migranten, naar meisjes die nooit geboren worden, omdat zelfs hun moeders dat niet willen. De dichteres is inmiddels redelijk bekend bij het grote publiek, ook in Nederland. Haar poëzie is al behoorlijk direct en hoewel de lezer het niet verwacht, kan het nog directer. Namelijk door een vertaling naar het Nederlands. Anke ten Doeschate heeft dat best kundig gedaan. Hoe simpel het Engels van Kaur ook is, het komt nu nog beter binnen bij moedertaallezers van het Nederlands. Geschikt voor iedereen die kennis wil maken met laagdrempelige gedichten. De thema’s zijn daarentegen wel heftig.