Dertien vrolijke versjes op een rij.

Stuk voor stuk over het leven op de boerderij.

Elk dier een eigen persoonlijkheid.

Het lijkt wel of je naar mensen kijkt.

Naar mensen kijken, daar heeft Nicolette Kluijver zeker ervaring mee. Je kent haar als Nederlandse presentatrice en als fotomodel. Ze presenteerde programma’s als ‘Expeditie Robinson’, ‘Spuiten en slikken’ en ‘Adam zkt. Eva’. Je kan dus spreken over een heuse carrière-switch. De mensenkennis die ze doorheen de voorbije jaren heeft opgedaan kwam nu wel mooi van pas.

De dieren die aan bod komen hebben erg menselijke trekjes. Dat maakt het makkelijk om je in te leven. De klemtoon ligt op dat tikkeltje anders zijn. De conclusie is telkens dat je mag zijn wie je bent. Dat is een mooie boodschap.

De versjes zijn leuk, maar lijken hier en daar wat gekunsteld in elkaar te zitten. Het is iets wat opvalt, maar niet in die mate dat het echt storend is. Met wereld-dierendag in het vooruitzicht, lijkt me dit nog een prettig versjesboek om uit voor te dragen.

De illustraties zijn vrolijk en hebben meestal een accentkleur, namelijk rood. De dieren worden met veel mimiek weergegeven waardoor ze nog meer menselijke trekjes vertonen. Dezelfde dieren komen hier en daar terug voor in het boek. Je blijft hierdoor als het ware op dezelfde locatie.

Ik heb bewondering voor de durf van Nicolette om met een versjesboek uit te pakken. Een echte hoogvlieger vind ik het niet, maar het is wel prettig lezen.

'Wat de boer niet kent, dat eet hij lekker niet.

Want eerlijk waar, hij lust alleen zijn eigen friet.

Hij eet wel kaas en ook wel verse pap.

Verder drinkt hij melk en soms wat wortelsap.'

Dit vers klinkt op het eerste gezicht een beetje oubollig maar niets is minder waar: er zit veel variatie in dit ruime versjesboek en je ziet de bezongen dieren en hun verzorgers in al hun eenvoud zo voor je uit paraderen. Dit versjesboek over de vele dieren die de boerderij bevolken, is heel taalrijk in beeld gebracht. Omringd door kleurrijke en helder geschilderde protagonisten, komen tekst en beeld mooi samen. De dertien gedichten op rijm vertellen en bezingen hoe fijn dat het er wonen is, tot de muisjes toe. Per pagina is er een gedicht dat omkaderd is door de heel aanwezige dieren die hun plaats op de boerderij weten. Ook de liefde van de mens voor alle dieren komt in dit boek mooi aan bod. Elk dier krijgt zijn eigen karakter in het gedicht. Soms is een gedicht iets te lang, maar het zijn in elk geval geen goedkope rijmen. Dikwijls wekken ze 'lachjes' op zoals in het ‘Knappe knaagdier’. En soms doen ze je nadenken — over voedsel bijvoorbeeld, zoals het gedichtje 'Mijn eigen groente'. Een tof versjesboek dat kinderen op een plezierige manier leert kennismaken met de dieren op de boerderij, hun nut en de ‘rijkdom' die ze uitstralen door hun aanwezigheid. Een pareltje met veel diversiteit in de versjes. De cover oogt wat flets maar de binnenkant stelt niet teleur.