De pretentieloze, toch wel degelijk doordachte gedichten van Kasper Peters (1973, Doetinchem) richten zich zowel op kinderen (de kleintjes) als op volwassenen. Het zijn in strofen verdeelde verhaaltjes zonder leestekens, met korte regels en zo gemakkelijk mogelijk gehouden woorden. Klankovereenkomst speelt nauwelijks een rol. Het poëtische element schuilt dan ook veeleer in de inhoudelijke combinaties en tekstverbanden, die een tikkeltje surrealistisch overkomen maar ook los daarvan een sprookjesachtige sfeer uitstralen. Over de meeste kun je je met een glimlach verwonderen: “omdat een oor / geen wimpers heeft / om het geluid te dempen // heeft iemand ooit / voor elke stem / het fluisteren bedacht”. Peters’ belangrijkste verdienste is waarschijnlijk nog wel de grote mate van vanzelfsprekendheid van zijn teksten; hij weet elke alternatieve realiteit minstens zo overtuigend te maken als de dagelijkse. De eenvoud en indringendheid maken zijn verzen optimaal toegankelijk: “dromen in de lucht is net / zo prettig als wakker worden / onder het vliegen”. Wegens de verhaalvorm en eenvoudige woordkeuze geschikt voor een groot publiek, zowel volwassenen als kinderen vanaf ca. 6 t/m 12 jaar.