In dit boek zijn gedichten gebundeld waarbij de nadruk ligt op spelen met taal. Kinderen uit de eerste graad van het lager onderwijs (zeven- en achtjarigen) gaan er plezier aan beleven. Ze worden uitgedaagd om na te denken over taal en om zelf creatief met taal aan de slag te gaan. Ook filosofische vragen komen aan bod. Dat vind ik een leuke meerwaarde. De gedichten zelf zijn niet altijd even grappig of bijzonder, maar er zitten er enkele leuke tussen. Bijvoorbeeld: 'Een koe is geen kie. Want een koe zegt boe en geen bie. En zegt ze beu, dan is het een keu! Nee hoor, een keu is een stok. Om te biljarten. Dan duw je tegen een bal. Met die keu. Probeer dat maar eens met een koe (ook al zegt ze beu).'

Kortom, het is een gedichtenbundel die kinderen wil aanzetten tot iets: denken, bewegen, tekenen, ... Geert De Kockere is van opleiding onderwijzer en dat merk je ook in dit werk. Kinderen stimuleren om na te denken is iets dat voor hem heel natuurlijk is. Hij laat zijn gedichten beeldend tot leven komen door de illustraties van Nelleke Verhoef. Zij zet op een eerder abstracte manier de dieren en de andere personages op papier. Zelf ben ik niet zo gewonnen voor de tekenstijl en het kleurenpallet dat ze gebruikt. Gelukkig kunnen smaken verschillen en laat dat je dus niet weerhouden om het boek vast te nemen. De titel trekt meteen de aandacht en stelt je verwachtingen hoog, maar helaas worden ze niet ingevuld. Na het lezen van de bundel overheerst het gevoel van ‘Was dit het nu?’ Voor klassenwerk is het boek zeker interessant, vooral voor de lessen muzische vorming.