In Dichter bij de dieren staan de dierenillustraties van de Amerikaan Eric Carle, die vooral bekend werd met het boek Rupsje nooitgenoeg, centraal. In 1991 liet uitgeverij Gottmer een aantal Nederlandse auteurs een gedicht bij deze illustraties schrijven. Nu verschijnt het boek, slecht lichtjes gewijzigd, opnieuw.

Elke pagina brengt een of meerdere dieren groot en duidelijk in beeld. Carle gebruikt collages en verf en maakt zijn boek tot een kleurrijk geheel. Carle blijft niet stilstaan bij details, maar zet zijn beesten ruw en rudimentair neer. Het is een stijl waar je van moet houden. Kinderen zullen de duidelijke vormen allicht weten te appreciëren, maar mij zijn de collages van Carle toch wat te bruut. Carle overtuigt meer wanneer hij wat subtieler te werk gaat, zoals in de gedempte illustratie van de zeehondenmoeder met haar jong, of wanneer hij opeens 'kleiner' werkt en een 14-tal dieren op één spread samenbrengt. Die kleinere dieren hebben veel meer vrolijkheid en humor in zich. Kinderen zullen ongetwijfeld ook genieten van het gedicht dat Judith Herzberg bij deze illustratie schreef. Alle dieren blijken plotseling een ander geluid te maken dan normaal. Pas op het einde van het gedicht weet je waarom: "Boe boe loeide toen de kalkoen / de kat begon te kakelen / tòk tòk tòk tòk!/ Daar kunnen wij niets aan doen. // De eend begon te blaffen / omdat de uil met de haan / uit zwemmen wilde gaan."

Naast Judith Herzberg schreven nog twaalf andere auteurs, onder wie Leo Vroman, Ivo de Wijs, Annie M.G. Schmidt en Karel Eykman gedichten. Ondanks de bekende namen is het in dit boek toch een beetje zoeken naar teksten die verrassen. Heel wat gedichten lijken niet veel meer dan rijmelarijtjes en doen oubollig aan. Bovendien zijn de tekst en de illustraties niet steeds op elkaar afgestemd. De collages zullen vooral jonge kinderen aanspreken, terwijl veel gedichten voor kleuters toch wat te moeilijk zijn. In het openings- en het slotgedicht roept Ernst van Altena op om de dieren te beschermen: een mooie boodschap, maar helaas ligt ze er wel héél dik bovenop.

Dichter bij de dieren is niet meteen het boeiendste poëzieprentenboek dat er bestaat, maar leerkrachten kunnen er misschien wel leuk mee aan de slag in de klas. De verschillende dieren in het boek, van de olifant en de krokodil tot de narwal en de pelikaan, vormen een leuk vertrekpunt voor een les die kinderen hopelijk ook tot bij andere prenten en gedichten brengt. [Reine De Pelseneer]

Groot, kleurrijk prentenboek met prachtige paginagrote collages van allerlei dieren. Bij deze fleurige illustraties hebben dertien min of meer bekende Nederlandse dichters een versje of gedicht gemaakt: Annie M.G. Schmidt, Nannie Kuiper, Judith Herzberg, Leo Vroman, Leendert Witvliet. Soms bestaat het versje uit twee korte regels, zoals 'Mieren' van Leo Vroman, dan weer uit drieëntwintig lange regels, bv. 'Groot Vogelbekdier' van Rudy Kousbroek. Het resultaat is een schitterend uitgevoerd prentenboek met veel gebruiksmogelijkheden. Zo kun je in groep 3, 4 of 5 elk kind een dier laten kiezen, het bijbehorende gedicht van buiten laten leren en opzeggen. Dan vliegen tijdens een openbare les de ritmes en rijmen van gerenommeerde dichters door de klas. Jong geleerd wordt het ook nog levenslang onthouden. Ernst van Altena heeft een grote bijdrage geleverd aan de tekst. Hij dichtte aan het begin en eind van het boek nog een waarschuwing ter bescherming van de dieren. Deze herdruk is een stuk dunner; er zijn zowel gedichten afgegaan als bijgekomen. Het omslag is hetzelfde gebleven. Vanaf ca. 6 jaar.

Een homogeen prentenboek van de alom geprezen Eric Carle, die over tientallen wilde dieren schitterende collages maakte. Veertien beroemde schrijvers leverden voor elk van de dieren een mooi gedicht. Ernst van Altena schreef het inleidende stukje en als afsluiter een gedicht over alle dieren die je in het boek hebt ontmoet, en een oproep tot het behoud van elk schepsel hier op aarde. Want, zo luidt zijn boodschap, ieder schepsel hier op aarde heeft - net als jij - z'n eigen waarde.